Ik werd vanmorgen vrolijk wakker en toen ging ik naar mijn werk, ik kom binnen en voel de relaxte sfeer maar dan na een kwartiertje komt die collega binnen waarvan ik denk oehh wat is er toch met jou steeds, de hele sfeer slaat om. Wat een grafstemming brengt die persoon mee zeg. Ik voel gewoon een steek in mijn buik, bah deze vrouw heeft ook altijd wat. Ze zeikt echt over alles echt mijn stekels gaan er van overeind. Ik ben hier zo allergisch voor.   Ik denk bij mezelf, “zo ben jij met het verkeerde been uit bed gestapt of wat?” maar ik zeg dat maar niet anders hebben we meteen weer ruzie.

Dan gaat haar mond open en alles wat eruit komt is geklaag. Pfff dat geklaag daar kan ik niet tegen, maar goed ik probeer te luisteren. Ze begint,  Ooooh Kristel, ik kon mijn bed niet uit deze morgen, want ik was zooooo ontzettend moe en mijn kind sliep gister zooo laat, mijn kind wilde net zijn boterham ook al niet opeten en begon steeds te huilen omdat ik maar bleef pushen dat hij toch echt wat moest eten.

Toen moest ik tot overmaat van ramp ook de hond nog uitlaten, want mijn man had weer eens geen tijd zei hij. En wat denk je, begint het ook nog eens te regenen, nou dat is toch te erg alsof het lot ermee speelt. Nou en dan snap je dat ik helemaal gestrest naar mijn werk ga en dan zit ik in de auto en een of andere gast op de weg reed niet door en had ik ook nog alle stoplichten tegen. Het zit me ook zooooo tegen en dat gaat zo dan elke dag dat begrijp je wel, iedereen maakt zich maar snel uit de voeten en ik moet alles doen.

Tja en dan vind je het gek dat ik dan ook nog te laat op mijn werk ben, nou daar word je toch super gestrest van en zo gaat het nog wel even door……   Ik denk bij mezelf wow, wat een negatieve vibe en wat heb jij het kennelijk erg zwaar 😉 Dan probeer ik nog maar even te vragen wat er dan precies is, want ik vind het serieus vervelend dat alles haar kennelijk tegen zit, maar dan zegt ze “nee, verder gaat het goed, ik ga maar eens aan het werk” en ze gaat aan haar werk en ik blijf een beetje achter zo van ja fijn zij is haar ei weer kwijt en nu weet ik nog niet wat haar nu ECHT dwars zit.

Vervolgens hoor ik gevloek en gescheld naast me, omdat ze niet in kan loggen op haar computer, een paar minuten laten is het gelukt en gaat ze verder oooohhh nee nou wat die en die nou weer stuurt het is toch ongelofelijk. Vervolgens een heel klaagzang over alles wat haar collega’s weer niet gedaan hebben en dat zij ook altijd alles moet doen. Ennnn ja hoor dit is het moment dan mijn hoofd vol is en ik toch echt afgehaakt ben. Ik hoor haar nog vanuit te verte zeggen, niemand luistert ook naar me. Alles wat ik nog kan denken is Vind je het gek, ik word ook gek van haar gezeik.  

Tja daar zit ik dan mijn hoofd inmiddels overspoelt en sjeeees voel ik me ook nog een soort van verantwoordelijk voor haar, hoe kan ik haar dan helpen? Wat kan ik voor haar doen? Ik merk dat mijn humeur hiervan echt naar het nulpunt zakt, dat geklaag en gezeur naast me zijn nou niet echt super fijn zeg maar. Ik heb er gewoon last van. Tja hoe maak ik haar nu duidelijk dat ik klaar ben met het gezeur!   Allerlei gedachten gaan door mijn hoofd en is maak me boos. Ik denk “He, jij kunt wel een ontzettend K leven hebben, maar ik zit hier ook nog, je bent niet alleen op deze aarde.” En vraag jij wel eens naar hoe het met mij is? nee hè want dat kan je niet schelen, je bent mega egoïstisch alleen maar in jezelf geïnteresseerd”  

Tja al deze gedachten spoken door mijn hoofd en ik kan er niets aan doen. Dan denk ik “Oh Kristel dit is wel heel negatief wat je denkt over haar, weet jij veel wat er echt met haar is, en dan heb ik toch weer een soort van medelijden en denk “Ja god weet waar ze allemaal mee zit en ze ziet het zelf waarschijnlijk niet hoe ze doet”.   Ik weet een ding en dat is dat mijn humeur er zeker niet beter door wordt. Ik voel haar stress en weet niet wat ik ermee moet. Ik hoor haar verder klagen en vloeken en denk  ineens “O ja, waar was IK ook alweer mee bezig?” tja ik ben nogal snel afgeleid, maar probeer maar weer aan mijn eigen werk te gaan. Zo gaat het de hele dag. Aan het einde van de dag kom ik thuis en merk dat ik zo mega moe ben. 

Koken? pfff ik heb nergens zin meer in, Ik zou het liefst gaan slapen. Ik denk nog na over wat er allemaal gebeurd is vandaag en wat er gezegd is en bedenk me toen ik vanmorgen thuis vertrok had ik toch echt een super goed humeur. Ik was vrolijk totdat die collega binnen kwam. Waar ging het mis? Ik vroeg me af. Zou ze wel in de gaten hebben dat ze zo negatief is en zo mega veel klaagt? Ik denk het niet namelijk, meestal zijn mensen zich niet bewust van wat ze doen, omdat het zo’n gewenning is. En daarbij komt dat klagen wel lekker makkelijk is, het gaat zo heerlijk vanzelf.

Nou moet ik je bekennen dat ik zelf ook wel een klaagde, maar ik deed dat meestal niet tegen collega’s, neeeee ik viel mijn partner ermee lastig als ik ’s avonds thuis kwam. Ook niet fijn, maar ik wist dat ik er niks mee opschoot en ik wist ook dat als ik wat wilde veranderen ik dat zelf zou moeten doen. Want ja mijn partner kon er ook niks aan doen dat ik zo’n klaagzang van een collega had.  

Herken jij dit?

Dat je een soort van klaagmuur bent voor je collega, je partner, je schoonmoeder en dat je daarna super moe en leeg bent? Als hooggevoelig persoon heb je hier meer last van dan anderen dat hebben. 

Weten wat je hier tegen kan doen? Vraag dan een gratis power sessie aan en kom erachter wat mijn tips zijn.  

Wil je weten waarom klagen niets helpt? Lees dan mijn blog over Klagen is als huilen zonder tranen, daarin kan je lees waarom klagen niet helpt en wat dan wel helpt.

Heb je hierdoor inzichten gekregen of heb je vragen n.a.v. mijn blog?  

Laat hieronder even een reactie achter dat vind ik leuk 🙂 of mail me op info@kristelvanlieshout.nl  met je vraag.

Share This